Porównanie protokołów pożyczkowych: model UTXO vs. model konta

Protokoły pożyczkowe są fundamentem zdecentralizowanych finansów (DeFi), umożliwiając użytkownikom pożyczanie i udzielanie pożyczek w zaufanym środowisku. Jednak architektura blockchaina, na której są oparte, znacząco wpływa na projekt i funkcjonalność tych protokołów. W tym blogu porównamy protokoły pożyczkowe oparte na modelu Unspent Transaction Output (UTXO) oraz modelu konta, podkreślając ich odpowiednie mocne strony i wyzwania.

Koncepcja protokołów pożyczkowych

W protokołach pożyczkowych pożyczkobiorcy zazwyczaj używają swoich aktywów kryptograficznych jako zabezpieczenia. Po wydaniu pożyczki protokół zabezpiecza to zabezpieczenie do momentu spłaty. Pożyczkodawcy z kolei mogą wykorzystać potencjał swoich aktywów kryptograficznych i zbierać odsetki. Na przykład, jeśli dwóch użytkowników wpłaca odpowiednio ETH i USDC, wpłacający ETH może pożyczyć USDC, podczas gdy wpłacający USDC może pożyczyć ETH.

Aby zminimalizować ryzyko, zwłaszcza jeśli wartość zabezpieczenia spadnie poniżej kwoty pożyczki, większość protokołów zachęca pożyczkobiorców do nadmiernego zabezpieczenia. Oznacza to dodanie około 50% więcej niż wartość pożyczki jako zabezpieczenia, co skutkuje wskaźnikiem nadmiernego zabezpieczenia wynoszącym 150%. Wskaźniki nadmiernego zabezpieczenia zależą od jakości i zmienności dostarczonego zabezpieczenia. Niektóre platformy, takie jak Aave, pozwalają również na niezabezpieczone pożyczki błyskawiczne, które muszą być spłacone w ramach jednej transakcji.

Kluczowe komponenty protokołów pożyczkowych

Smart Contracts: Zautomatyzowane, samowykonujące się umowy, w których warunki umowy są bezpośrednio zapisane w kodzie. Eliminują one potrzebę pośredników, co obniża koszty i zwiększa zaufanie.

• Zabezpieczenie: Aby zminimalizować ryzyko niewypłacalności, pożyczkobiorcy muszą dostarczyć zabezpieczenie, które przewyższa wartość pożyczki. To zabezpieczenie jest przechowywane w smart kontrakcie i może być zlikwidowane, jeśli pożyczkobiorca nie spłaci.
• Stopy procentowe: Ustalane algorytmicznie na podstawie dynamiki podaży i popytu w ramach protokołu. Zapewnia to konkurencyjne stawki zarówno dla pożyczkodawców, jak i pożyczkobiorców.
• Pule płynności: Pożyczkodawcy wpłacają swoje aktywa do pul płynności, które są następnie udostępniane pożyczkobiorcom. Ten mechanizm grupowania zwiększa płynność i zapewnia, że zawsze są dostępne fundusze do pożyczania.

Model konta

Model konta, reprezentowany przez EVM Ethereum, agreguje wszystkie fundusze pod jednym adresem kontraktu do przetwarzania. To podejście oferuje kilka zalet:

• Łatwość zarządzania stanem: Model konta upraszcza zarządzanie stanem, utrzymując salda i zmiany stanu w ramach jednego konta. Ta centralizacja ułatwia proste obliczenia i aktualizacje, co sprawia, że łatwiej jest rozwijać złożone aplikacje finansowe.
• Intuicyjna implementacja inżynieryjna: W zakresie implementacji inżynieryjnej model konta jest bardziej intuicyjny, ponieważ obsługuje wszystkie fundusze pod jednym adresem kontraktu.
• Bezpieczeństwo: W modelu konta aktywa są kontrolowane przez smart kontrakty. Chociaż ta centralizacja upraszcza zarządzanie, stwarza również ryzyko: jeśli kontrakt puli płynności zostanie zhakowany, użytkownicy mogą stracić kontrolę nad swoimi aktywami.

Przykład: Compound, Aave
Protokoły takie jak Compound i Aave wykorzystują model konta, aby zapewnić płynne doświadczenia w zakresie pożyczania i udzielania pożyczek. Użytkownicy wpłacają aktywa do smart kontraktów, zarabiając odsetki, podczas gdy pożyczkobiorcy biorą pożyczki pod swoje zabezpieczenie. Zdolność systemu do efektywnego zarządzania i aktualizowania stanów zapewnia płynne działanie i doświadczenie użytkownika.

• Compound: Umożliwia użytkownikom zarabianie odsetek lub pożyczanie aktywów pod zabezpieczenie z dynamicznymi stopami procentowymi.
• Aave: Oferuje szeroki zakres aktywów do pożyczania i udzielania pożyczek, wraz z innowacyjnymi funkcjami, takimi jak pożyczki błyskawiczne.

Model UTXO

W przeciwieństwie do tego model UTXO, używany przez blockchainy takie jak Bitcoin, Ergo i Nervos CKB, rozprasza fundusze wśród różnych UTXO/komórek użytkowników. Ten model przedstawia unikalne zalety i zupełnie inne podejście niż model konta:

Zdecentralizowane zarządzanie stanem: Systemy oparte na UTXO delegują pracę określania przejść stanu na warstwę aplikacji. Każdy użytkownik zatwierdza przejście stanu, zapewniając, że żadna pojedyncza jednostka nie może zmienić transakcji. Ta decentralizacja znacznie zwiększa bezpieczeństwo i brak zaufania, ale także stwarza unikalne przeszkody w tworzeniu puli płynności.

• Złożona implementacja inżynieryjna: W przeciwieństwie do modelu konta, model UTXO może wymagać stworzenia specjalnego zamka, aby pomóc użytkownikom zabezpieczyć rozproszone fundusze. Ten zamek zapewnia, że fundusze spełniają określone zasady podczas transakcji. W przypadku blockchaina takiego jak Ergo, zamki są podobne do skryptów zabezpieczających smart kontrakty.
• Bezpieczeństwo: W modelu UTXO aktywa są bezpośrednio kontrolowane przez użytkownika, a nie przez kontrakt. To zdecentralizowane podejście zwiększa bezpieczeństwo aktywów. Nawet jeśli kontrakt zostanie wycofany lub skompromitowany, użytkownicy zachowują kontrolę nad swoimi aktywami, zapewniając wyższy poziom ochrony.

Przykłady smart kontraktów blockchainów UTXO

Protokoły pożyczkowe Nervos CKB muszą poruszać się w rozproszonej naturze UTXO. Programiści tworzą specjalne zamki, aby zarządzać i konsolidować fundusze użytkowników. Te zamki egzekwują określone warunki, takie jak relacje cenowe, zapewniając, że fundusze są wykorzystywane odpowiednio podczas operacji pożyczkowych.

W przypadku Ergo jego projekt eUTXO (rozszerzony UTXO) umożliwia programistom tworzenie ekspresyjnych i definitywnych smart kontraktów. Z zobowiązaniem do rozwoju open source, w połączeniu z czasowo przetestowanymi parametrami bezpieczeństwa Proof of Work Ergo, sieć jest w stanie obsługiwać różnorodne pule płynności i złożone smart kontrakty pożyczkowe. Obecnie pożyczkodawcy i pożyczkobiorcy mogą w pełni korzystać z dwóch protokołów na Ergo: SigmaFi i Duckpools.

Dzięki SigmaFi użytkownicy mogą tworzyć i/lub zgadzać się na wnioski o pożyczki dla różnych aktywów natywnych. Różne kwoty zabezpieczenia mogą być oferowane w wniosku, a interfejs użytkownika pozwala potencjalnym pożyczkodawcom zobaczyć, które wnioski są niedostatecznie zabezpieczone.

Duckpools przyjmuje nieco inne podejście, pozwalając użytkownikom pożyczać i udzielać pożyczek w ramach pul płynności (gdzie $ERG jest potrzebny do wszystkich zabezpieczeń pożyczek). Poprzez stronę internetową Duckpools użytkownicy mogą zidentyfikować, które aktywo natywne chcą pożyczyć do puli płynności, podczas gdy pożyczkobiorcy mogą podobnie wybrać pulę płynności, z której chcą wziąć pożyczkę. Pożyczkobiorcy mogą ustawić własny wskaźnik zabezpieczenia, ale interfejs użytkownika daje zalecane opcje 130%, 150% i 170%.

Kluczowe porównania

• Zarządzanie stanem: Model konta centralizuje zarządzanie stanem, upraszczając aktualizacje i obliczenia. W przeciwieństwie do tego model UTXO decentralizuje przejścia stanu, zwiększając bezpieczeństwo, ale zwiększając złożoność.
• Implementacja inżynieryjna: W zakresie implementacji inżynieryjnej model konta jest bardziej intuicyjny, ponieważ obsługuje wszystkie fundusze pod jednym adresem kontraktu. Jednak model konta Ethereum okazał się cierpieć na nadmiar danych w blockchainie i wysokie opłaty za gaz.

W przeciwieństwie do tego w modelu UTXO fundusze są rozproszone wśród różnych UTXO należących do poszczególnych użytkowników, co utrudnia agregację funduszy w jednym miejscu. Model UTXO może wymagać stworzenia specjalnego zamka (lub smart kontraktu), aby pomóc użytkownikom zabezpieczyć te rozproszone fundusze. Ten zamek zapewnia, że fundusze spełniają określone zasady podczas operacji.

• Bezpieczeństwo: W protokole pożyczkowym modelu konta aktywa są kontrolowane przez smart kontrakty. Chociaż ta centralizacja upraszcza zarządzanie, stwarza również ryzyko: jeśli kontrakt puli płynności zostanie zhakowany, użytkownicy mogą stracić kontrolę nad swoimi aktywami. W przeciwieństwie do tego model UTXO przypisuje kontrolę nad aktywami bezpośrednio użytkownikowi, a nie kontraktowi. To zdecentralizowane podejście zwiększa bezpieczeństwo aktywów. Nawet jeśli kontrakt zostanie wycofany lub skompromitowany, użytkownicy zachowują kontrolę nad swoimi aktywami, zapewniając wyższy poziom ochrony.

Wnioski

Zarówno modele UTXO, jak i konta oferują różne zalety i wyzwania dla protokołów pożyczkowych. Rozumiejąc te różnice, programiści mogą lepiej projektować i wdrażać protokoły pożyczkowe, które wykorzystują mocne strony wybranej architektury blockchaina.

W miarę jak przestrzeń DeFi nadal się rozwija, możemy oczekiwać ciągłej innowacji i ulepszeń w obu modelach, co ostatecznie zwiększy solidność i doświadczenie użytkowników zdecentralizowanych platform pożyczkowych.