Przykład użycia Ergo: polityka monetarna ‘gorącego ziemniaka’

Jako że nadchodzi kolejny kryzys finansowy, jasne jest, że konwencjonalna polityka monetarna osiągnęła swoje granice. Platformy smart contract, takie jak Ergo, umożliwiają bardziej innowacyjne, ukierunkowane wdrożenia stymulacji gospodarczej, których konwencjonalny sektor bankowy nie jest w stanie osiągnąć.

Konwencjonalna polityka monetarna to młotek. Działa, dopóki można go używać, ale jeśli masz tylko młotek, to każdy problem zaczyna wyglądać jak gwóźdź.

Kiedy ponad dekadę temu uderzył Globalny Kryzys Finansowy, banki centralne robiły to, co zwykle robiły. Obniżenie stóp procentowych oznacza, że pożyczanie pieniędzy staje się tańsze, więc w systemie jest więcej gotówki, która może być wydawana i krążyć w gospodarce – płacąc za towary i usługi, finansując zatrudnienie i pozwalając na kontynuację życia w miarę normalnie.

To przynajmniej teoria. Tak banki centralne działają w recesjach, aby stymulować aktywność gospodarczą. Kiedy czasy są lepsze, podnoszą stopy procentowe, aby pożyczanie pieniędzy stało się droższe i zapobiec przegrzaniu gospodarki (w tym bańkom spekulacyjnym).

Zewnętrzne granice

To tępe narzędzie, ale działa, do pewnego momentu. W kryzysie z 2008 roku problem był poważniejszy – tak poważny, że stopy procentowe zostały obniżone do zera. Banki nadal bały się pożyczać, ponieważ nie wiedziały, jaka jest jakość zabezpieczeń, które były im oferowane w zamian, tych notorious mortgage-backed securities.

Dlatego banki centralne podjęły program luzowania ilościowego (QE). Polegało to na tworzeniu ogromnych ilości gotówki, która wcześniej nie istniała, a następnie na zakupie różnych aktywów od banków. Idea była taka, że bank centralny przejmie ryzyko i aktywa, a banki komercyjne wykorzystają ten dar płynności do pożyczania małym firmom i osobom, pozwalając im na kontynuowanie działalności jak wcześniej.

To nie zadziałało. Niewiele z tej nowo utworzonej gotówki trafiło do małych firm. Zamiast tego banki wykorzystały ją do wzmocnienia swoich własnych bilansów i zabezpieczenia swoich finansów, inwestując tylko w aktywa o niskim ryzyku, a nie w ryzykowne MŚP. Ostatecznie ta gotówka przefiltrowała się do aktywów takich jak rynek akcji i nieruchomości, czyniąc bogatych jeszcze bogatszymi, podczas gdy biedniejsi zostali wykluczeni z rynku.

Pieniądze z helikoptera

Dziś, gdy doświadczamy największego wyzwania finansowego w naszym życiu – większego niż nawet Globalny Kryzys Finansowy – banki centralne rozważają jeszcze bardziej niekonwencjonalne podejścia. Jednym z nich są ‘pieniądze z helikoptera’. Polega to na tym, że gotówka jest po prostu zrzucana bezpośrednio do obywateli, albo w formie ulg podatkowych, albo jako pieniądze bezpośrednio na ich konta bankowe. Ameryka rozważała przekazanie $1,200 każdemu dorosłemu. Inne narody badają ten sam pomysł.

Ale jest z tym problem.

Podobnie jak banki, zwykli obywatele martwią się o swoje finanse. Zamiast więc wychodzić i wydawać (gdzie ‘wychodzenie’ jest w ogóle możliwe), spłacają swoje długi. Ta nowo wydrukowana gotówka nigdzie nie trafia.

To naprawdę jest tak daleko, jak mogą pójść banki centralne. Ale platforma taka jak Ergo może oferować różne rodzaje pieniędzy, z różnymi warunkami za pośrednictwem smart contract, zachęcając do różnych zachowań w różnych okolicznościach. A to umożliwia zupełnie inny zestaw narzędzi polityki monetarnej.

Pieniądze ‘gorącego ziemniaka’

W normalnych czasach banki dążą do utrzymania stopy inflacji na poziomie około 2%. Oznacza to, że pieniądz z czasem traci na wartości. Zamiast więc oszczędzać wszystko i widzieć, jak wartość ich oszczędności spada, obywatele mają zachętę, aby wydawać je i krążyć w gospodarce.

Zbyt wysoka inflacja, oczywiście, jest złym zjawiskiem. Źle przeprowadzone drukowanie pieniędzy prowadzi do hiperinflacji, jak w Wenezueli czy Zimbabwe, a twoja gospodarka się załamuje.

Ale co by było, gdybyśmy utrzymali inflację na niskim poziomie, ale stworzyli ograniczoną ilość specjalnej klasy pieniędzy, które musiałyby być szybko użyte, jeśli miałyby zachować swoją wartość? Nazwiemy to ‘pieniędzmi gorącego ziemniaka’, ponieważ muszą być szybko przekazywane.

Używając blockchaina i smart contractów, byłoby to proste stworzenie nowego tokena, który mógłby być swobodnie transferowany i handlowany, tak jak każdy inny token. I mógłby być zabezpieczony rezerwami (przechowywanymi w banku centralnym, bankach komercyjnych lub jakiejkolwiek innej jednostce). Ale różnica polegałaby na tym, że musi być wydany w ciągu miesiąca od jego otrzymania, w przeciwnym razie te tokeny są zablokowane, ich wartość jest tracona przez posiadacza, a fundusze, które je zabezpieczają, są uwalniane, aby wrócić do posiadacza rezerwy.

Więc to byłyby regularne pieniądze, które ludzie musieliby wydawać: użyj ich lub stracisz. Jeśli je gromadzą, stają się bezużyteczne. A my możemy zapewnić, że nie będą używane do spłaty długów, wprowadzając warunki, które zapewnią, że nie mogą być używane przez sektor bankowy. Oczywiście, protokoły Sigma Ergo mogą być używane do ustalenia, co zostało wydane, gdzie, bez znajomości indywidualnych nawyków wydawania – umożliwiając jeszcze bardziej ukierunkowaną stymulację.

Ten pomysł prawdopodobnie ma daleko idące implikacje – i możliwe niezamierzone konsekwencje. Jaki byłby na przykład wynik stworzenia różnych ‘klas’ pieniędzy, które byłyby tylko półwymienne? Czy wprowadziłoby to niepożądany, a nawet niebezpieczny tarcie?

Te i inne pytania wymagałyby dalszego zbadania. Jasne jest, że banki centralne już eksperymentują z niekonwencjonalną polityką monetarną i szybko osiągają koniec drogi. Możemy kontynuować ten eksperyment z lepszymi, bardziej potężnymi i ukierunkowanymi narzędziami.